Dag 4 – Fishie

Kerikeri – Rawene

Maandagmorgen kwart voor acht. Paul en Sam zijn al aan het werk, die mochten al om zes uur op. We kunnen dus Paul’s huis gebruiken voor het hoognodige.

Even de GPS aangezet en we blijken in Kerikeri wakker geworden te zijn. Dat is maar 30 km van het dolfijnen gebeuren, dus we kunnen rustig aan doen.

Onderweg naar de baai wel een pot super-de-extra sun block gekocht want we zien we zien er nu al gedeeltelijk uit als kreeften door die dunne ozonlaag.

Tonny’s bucket list is niet zo lang, maar wel al 50 jaar oud:

  • Ik wil met dolfijnen zwemmen.

Vandaag gaat het dan eindelijk gebeuren. De keuze om op maandag te gaan is natuurlijk perfect. We zijn met 8 personen aan boord waarvan er maar 5 in het water gaan. Mooi, dan kan de rest fijn foto’s maken.

Inmiddels heeft de kapitein te horen gekregen waar er een “pod” (=tros) bottlenose dolfijnen zit. Het zijn er 8 dus dat maakt de ratio mens:dolfijn bijna 1 op 2. Zonder babies of andere illegale toestanden, het gaat helemaal goedkomen.
Vanuit de verte zien we inmiddels wat dolfijnen een beetje uit het water springen andere capriolen uithalen. Die willen spelen!  (Ik haal mijn virtuele koekjes alvast te voorschijn.)

Op het moment dat we dichtbij genoeg zijn besluiten de beesten echter dat ze nu echt van A naar Beter moeten gaan. Geen probleem, we varen er gewoon achteraan. Ze hebben net gegeten dus die gaan straks lekker luieren.
2 uur verder en de beesten zijn nog steeds onderweg. Hebben wij weer. Marathon dolfijnen.

“Gaat hem vandaag niet worden, mensen”, schalt de kapitein door de speakers. “Als ze in die bui zijn, gaan ze nog wel even door. Sorry”.

Zielig voor Tonny.

We hebben nog wel even tijd om naar een eiland in het midden van de baai te varen, met een gangetje van 32 km/h. Lijkt niet veel, maar op het water is dat toch best wel snel.

Op Urupukapuka island even snel naar de top geklommen want we hebben maar een half uurtje. Conditietraining, weet je nog?
Inderdaad was mijn hartslag en ademhaling na dat half uur weer een beetje normaal.
Maar wat een geweldig uitzicht! Jammer voor jullie lukt het uploaden van foto’s nog steeds niet, dus je zult je eigen fantasie moeten gebruiken.

Terug aan wal besluiten we om een dorpje verderop te gaan kijken, want Paihia hebben we wel gezien nu.

  • Kawakawa, mwah, nee, door
  • Moerewa, zelfde als Kawakawa, door
  • Pakaraka, op splitsing van 2 grote wegen, daar moet toch wel wat zijn. Nee, helemaal niks. Door
  • Kaikohe, laat maar, door…
  • oeps, dorpjes op.

Ik geef gas bij, en een goed half uur verder zijn we verhuisd van de oostkust naar de westkust.
We eindigen de dag op een mooie camping in Rawene. Er is alleen geen supermarkt in de buurt, en de pub is sinds kort op maandag gesloten, verteld de eigenaresse. Ach, we hebben nog soep en oud brood en een blikje sardines, vertellen we haar, dus dat komt best wel goed. Sukkels die we zijn, in al die saaie dorpjes waren wel supermarkten en slagers.

Tot onze blijde verrassing kont ze een half uur later met een gigantische schaal koe curry op z’n Nieuwzeeuws aanzetten. Over, zegt, zonde om weg te goouen. Jaja.  Erg lekker. Na de afwas brengen we haar schaal terug met wat citrusvrucht dingen die we uit Paul’s tuin gepikt hebben. Zij ook weer blij.

One Reply to “Dag 4 – Fishie”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.