Dag 13 – Elf (nee dertien)

Paraparaumu – Upper Hutt – Lower Hutt – johnsonville – Wellington

De parkeerplaats van een pub is niet hetzelfde als een boulevard, we rijden naar een mooie plek met picknick tafels en gestileerde bankjes voor koffie ontbijt.

Ik herinner me dat Garyjerrygerry ook nog wat zinnigs zij gister. Als ik het goed onthouden heb had hij het over een opvangcentrum waar ze ook kiwi’s hebben. Daar gaan we dus eerst naar toe.

De ingang van het park Ngau Maru ligt midden tussen een snelweg die wordt aangelegd, met op- en afritten viaducten en duikers. Een paar kilometer tussen pylonnen door de drek de groene pijlen volgen en we zijn er.

En ja hoor, ze hebben een Kiwi, wel opschieten want hij gaat bijna slapen. Na wat turen in het donker, het zijn nachtbeesten weet je, zien we eindelijk rondscharrelen. Fotos nemen gaat haaast niet, uiteindelijk hebben we wat vlekken tussen het rood. Dta is de kiwi. Aan de andere kant is er veel duidelijker zicht in het hok, maar dat beest vindt het natuurlijk nodig om daar niet te zijn.

Verders hebben ze hier ook nog een reptiel dat afstamt van de dinosauriers en dus al minimaal 65 miljoen jaar rondscharrelt, en ik altijd maar denken dat alleen kippen en andere vogels dat mochten zeggen.

Ook nog wat roofvogels, en een tros grote uitstervende palingen. Ik whisper nog wat eenden, ganzen en ander loopgevogelte. We kopen nog wat zaadjes van inheemse plantjes en bomen, en we gaan verder met deel 2 van vandaag.
We gaan niet laqngs de kust naar het zuiden, want in tegestellling tot andere landen werkt dat hier niet. We gaan via wat filmlocaties van lord-of-the-rings. Moeten we wel eerst even over de berg heen, maar de totale rit is maar 40 km. Te doen. De TomTom zegt dat we daar anderhalf uur over gaan doen, ach, dat ding is gek.

Na 25 minuten steil omhoog, gevolgd door 25 minuten steil omlaag, slingerend met een gangetje van niet harder dan. 25 blijkt de machine toch gelijk te hebben.

De eerste filmplek waar we aan komen is een deel van Rivendell. Helaas zijn alle requisieten weggehaald en is het eigelijk gewoon een mooi park 16 jaar later. We maken wat fotos in de hoop dat we bij thuiskomst die kunnen matchen met iets uit de film.

Ik hoor een gids vertellen aan zijn groepje chinezen dat ze hierna naar Isengard gaan. Mooi, we hebben namelijk wel een idee waar dat is, maar niet precies. Dan kunnen wij er alvast heen en is het net of we hem niet volgen, en stiekum mee luisteren natuurlijk.

Het plan lukt perfect, de gids echter is te aardig als hij aan komt op de parkeerplek. “Hee, jullie ook hier? Knap hoor”. Hij laat ons ‘ Stills’ zien uit de film en wijst ons waar we heen moeten. Misschien ook maar beter. Kunnen wij lekker eerder weg. We nemen weer wat foto’s van bomen en open plekken in het park. Laat de rest van die filmdingen maar zitten, we gaan naar Wellington. Anders komen we daar nooit.

Vlak voor Wellington en vlak voor de file begint omdat er wat auto’s besloten om elkaar in te deuken, ga ik toch boij Hoevelaken linksaf. (we rijden hier links, ‘The correct side of the road).
Johnsonville blijkt een oeverloos saai forenzen voorstadje te zijn, misschien gaan we naar Wellington. We kome aan de goede kant van de file de snelweg weer op en warempel.

We rijden in de hoofdstad van Nieuw Zeeland, en we vinden een camper parkeer plek precies boem klap midden in het centrum. We verkennen de stad en eindigen…

In een Ierse pub met live muziek. Jongen met gitaar en waar komt die 2e stem dan vandaan? Nou uit een kastje. ‘Wel een duur kastje hoor’ zegt de jongen. ‘Altijd nog goedkoper dan iedere keer iemand moeten inhuren’ vindt Tonny. ‘Dat is waar’.

Om kwart voor twaalf vindt de gitaar dat het wel genoeg is geweest voor vandaag en wij ook. Morgen naar de Weta Workshop.

2 Replies to “Dag 13 – Elf (nee dertien)”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.