Dag 15 – Slingerstamp

Wellington – Picton

Vandaag is de dag dat wwe gan oversteken naar het zuidereiland, dat is in de middag dus we hebben nog wat tijd om naar het nationale museum van Nieuw Zeeland te gaan: ‘Te Papa Tongarewa’ oftewel ‘Te Papa’.

Het museum is gratis toegankelijk net zoals het er naast gelegen ‘Wellington museum of city and sea’.

Helaas is de vleugel met o.a. de grootste inktvis ooit gesloten wegens aardbevingsschade.

Even tussendoor, heel veel gebouwen hier staan in de steigers en hele stukken voetpad zijn afgesloten. ook zagen bij het binnenrijden van Wellington gister heel veel gesneuvelde ruiten in flatgebouwen.

We gaan naar de vleugel over de eerste wereldoorlog want, zo hebben we gister gehoord, daar staan meer dan levensgrote beelden gemaakt door Weta Workshop.
Zeer indrukwekkend, niet alleen door de meer dan levensechte poppen op 300% schaal. Geen idee dat Nieuw Zeeland samen met Australie zo hebben lopen knokken tegen o.a. de Turken.

Geen wonder dat het land vol staat met oorlogsmonumenten, van degene die gingen knokken hebben het er maar weinig overleeft.

Op een gegeven moment is het toch tijd om naar de haven te gaan gelukkig, en eenmaal aan boord begin ik dit stukje te typen. Tonny begint enthousiast aan haar verhaal over de Weta Workshop Tours van gister, maar na een paar minuten gaat ze redelijk misselijk naar buiten. De boot waar we op zitten wordt aangeprezen als mini cruise, echter zijn het afdankertjes uit het goeie ouwe europa, de boot stamp en rolt als een malle. Ik denk dat Tonny’s verhaal nog wel even op zich laat wachten…

Ook de Wifi doet het niet…

Het laatste stuk varen we door Sounds wat je zou kunnen vertalen als fjorden.

Picton blijkt een leuk plaatsje te zijn en we vinden een leuke camping met grasveldje. We parkeren het witte dolhuis onder aan een berg. Fijn dat er door de aardbeving er een stuk minder treinen rijden. We staan namelijk bijna recht onder een spoorbrug waar om de zoveel tijd goederentreinen over heen denderen.

Even op de Google en daar komt de ierse pub alweer naar boven. J J Murphys dit keer en ze hebben top Guiness. Er is zowaar weer eens live muziek. Vader op gitaar en chick-dochter op de bas. Pa heeft veel humor dus het wordt al gauw gezellig. We raken aan de praat met een stel die net zijn verhuisd uit Christchurch (aardbevingsmoe) en hun ‘vriend’ Paul, een schot die hier al 12 jaar woont en nog steeds zo plat Schots praat dat ie niet te verstaan is. En irritant dronken.
Ik vlucht dus naar het rookhok en steek een peuk op naast de LPG flessen die daar stad. Ik raak aan de praat met 2 engelse koks en voor je het weet krijg ik weer tig tips over wat allemaal mooi is en waar we heen moeten. Ik doe net of ik die maori namen kan onthouden en besluit om morgen een landkaart mee te nemen en een pen, kunnen ze het mooi voor me aanwijzen. ‘Want jullie komen morgen toch ook weer hier? ‘. ‘Tuurlijk, want wij koms hebben toevallig een vrije dag’. Tonny en ik blijven hier ook nog een dag plakken want het is morgen wasdag.

De grootste kok werkt nog even 2 grote borden ‘fish and chips’ naar binnen, en dan worden we er door Connor uitgewerkt. Tot morgen.

En vader was de man van vrouw die niet zijn dochter was had Tonny nog ergens opgedoken.

2 Replies to “Dag 15 – Slingerstamp”

  1. Carla

    Wat kan jij leuke verhalen vertellen Erwin! Zo te zien genieten jullie volop (behalve Tonny op de boot dan 😉 Veel plezier nog xx

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.