Dag 14 – HobbyTonny

Wellington

‘When in Wellington go to the Weta Caves’

Nee dit zijn geen grotten. Het is een als museum vermomde winkel van waaruit we de Thundirbirds excursie en de Weta Workshop Experience starten.
We boffen en zijn de enige twee die samen met leerling gids Tom per busje naar een loods gaan waar de volleerde blauwharige Lucy Bell ons alles vertelt en laat zien over de totstndkoming van de oude en nieuwe Thunderbirds series. Lees verder →

Dag 13 – Elf (nee dertien)

Paraparaumu – Upper Hutt – Lower Hutt – johnsonville – Wellington

De parkeerplaats van een pub is niet hetzelfde als een boulevard, we rijden naar een mooie plek met picknick tafels en gestileerde bankjes voor koffie ontbijt.

Ik herinner me dat Garyjerrygerry ook nog wat zinnigs zij gister. Als ik het goed onthouden heb had hij het over een opvangcentrum waar ze ook kiwi’s hebben. Daar gaan we dus eerst naar toe. Lees verder →

Dag 12 – Quiznight

Whanganui – Bulls – Fielding – Palmerston North – Levin – Paraparaumu

Dinsdagochtend, nu is het geen maandag meer, dusss… Tram remise: dicht. Radarboot: dicht. Krijg de !##!##@@#Q!

Dan maar rijden. Eerst naar Bulls want daar hebben ze humor. Daarna door naar Fielding want dat is een mooi plaatsje, en dan naar Palmerston North de de grootste uit de omgeving. Daar is ook een grote VVV waar we kaartjes kopen voor de boot naar het zuid-eiland. Dat dien je op tijd te doen, anders betaal je je scheel. Lees verder →

Dag 11 – Flubberknie

Whanganui

We worden wakker boven op Durie Hill in een schuddende bus, het stormt hier behoorlijk zo hoog. Alhoewel je hier met een soort mijnwerkerslift naar beneden kunt, gaan wij toch eerst de Memorial Tower beklimmen, die is slechts 176 tredentjes. No problemo. Na een tussenstop op trede 88 ongeveer komen we op de de top, en wat denk je? Verrassing, hier waait het nog harder! Lees verder →

Dag 10 – Doom

Taupo – Whanganui

Vandaag regen en wind. We rijden naar een rustig plekje aan het meer voor koffie en ontbijt. Nog steeds regen en wind. Vlakbij is er een ‘warehouse’ waar we wat spullen inslaan voor het zuidereiland. Voor mij slippers en bergschoenen, en voor Ton een fleece slaapzak/deken. En 24 blikken frisdrank, en flessen water. 40 procent korting is bijna de helft weet je. Lees verder →

Dag 9 – Ansichtkaart

Rotorua – Taupo

“Been there, did no do it, bought the postcard”

Ik geloof dat de NZ’rs denken dat als je toch de moeite neemt om de halve wereld om te reizen om hier te komen je ook wel 65 dollar wilt niet tikken om naar een broedende kiwi te kijken, of 50 dollar voor een gat in de grond waar af en toe wat kokend water uitkomt. Nou, mooi niet. Met alle attracties erbij die we ook niet gedaan hebben vandaag hebben we een boel geld uitgespaard. Een weekloon uitgeven om een Maori te zien die dan ook nog z’n tong naar je uitsteekt is wel weer even genoeg. Lees verder →

Dag 8 – Kia Ora

Technisch gezien 2 woorden, maar niet in de nederlandse vertaling.

En anders zet ik er wel Maori boven dat in het nederlands dan weer zoiets betekend als “volk van het land van de lange witte wolk”.

Wij dus onderweg naar Tamaki, het maori dorp, onder de bezielende leiding van Davey de chauffeur. Davey’s (geen vrouw, wel maori) heeft de taak om bus in te prenten dat het toch wel ‘echt’ is waar we naar toe gaan. Het is dan ook essentieel dat we wat zaken gaan leren zodat we onze gastheren met respect kunnen gaan behandelen. Lees verder →

Dag 8 – Stinkstad

“Alsjemenoutientgeefdakanniktankuhwabankezijpasomnegeuuropeedakrkejederdertigttrugkrijgeh”

Wie staat er nou op de deur te rammen zo vroeg? Ik draai me om: “ze zoeken het maar uit”. Tonny doet toch de deur open.

“Als jullie me nou een tientje geven dan kan ik tanken want de banken zijn pas om negen uur open en dan kan je er dertig van me terug krijgen” (vrij vertaald uit het plat NZ’s)

Tonny doet haar best om het ezeltje van Pipo te imiteren: “Nononono”, en losjes gebaseerd op Sierd: “Go away”. Slapen lukt niet meer van we horen hem ook op alle andere 15 deuren beuken met hetzelfde verhaal.

‘Wat zei ie eigenlijk ?, vraagt  Tonny nog later bij de koffie Lees verder →

Dag 7 – Hobbitses

Lang leve de evrouwcipatie. De mannen laten hier gewoon de vrouwen al het werk doen. Bouwvakken, buschauffeuren, wegwerken,
 noem maar op

Vandaag met Sue en Linda (buschauffeurs) naar Hobbiton geweest. In de films heette dat gewoon nog The Shire. Brook (de jonge kerel) had het mooie baantje, die was de gids, dus die hoefde alleen maar wat te lullen. Lees verder →

Dag 6 – Pylonnen

Paparoa – Matata

Vandaag verhuizen we naar het midden van het noorder eiland.

Wellicht hebben de dorpjes daar iets minder de uitstraling van de Waarderpolder.

Ons doel is het gebied waar een deel van de filmsets van Lord of the Rings en The Hobbit uithangen.

Onderweg komen we er achter dat de nieuw zeeuwen er erg van houden om wegen op te breken vanwege onderhoud. Lijkt Nederland wel. Ik ga aandelen kopen in de Pylonnen fabriek.

Na 300 kilometer eindigden vandaag in Matamata waar de filmset van The Shire is.
Daar gaan we morgen heen, en ook nog naar Mount Doom en Mordor, dat schijnt hier ook in de buurt te zijn.

Maar laten we niet vergeten dat het woensdag is. We eindigen de dag in cafe Redoubt. Met een heerlijke portie live country muziek en een Steak. Eindelijk weer eens naar bed voordat de kroeg dicht is. Proost Oetjes van me